Την Τετάρτη που μας πέρασε είχα τα γενέθλια μου! ναι μεγάλωσα ο μαντράχαλος ποια, για τα καλά.
Συνήθως τα γενέθλια μου δεν τα γιορτάζω τόσο έντονα, και για κάποιον που δεν θυμάται ποτέ μα ποτέ ημερομηνίες,ουτε τα γενέθλια από τις κοπέλες σε προηγούμενες σχέσεις μου δεν θυμόμουνα - κατάρα!, δεν με πολυνοίαζει και αν με πάρουνε τηλέφωνο ή οχι. Μια και εγώ δεν είμαι σωστός στις υποχρεώσεις μου γιατί να ζητάω από τους άλλους να είναι αυτοί σωστοί απέναντι σε μένα?
Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι οτι σχεδόν όλοι οι subscribed φίλοι από το facebook,ή με πήρανε τηλέφωνο ή μου στείλανε ευχές από μαιλ. Για μένα είχε λίγο πλάκα το όλο θέμα, το internet και ενα social network σαν το facebook, τελικά σε κάνει κατα κάποιο τρόπο κοινωνικό?
Τελως πάντων σήμερα έχει επίσκεψη σε ελληνική ταβέρνα, θα γιορτάσουμε τα γενέθλια μου, ένας Γερμανός, Ιταλός, Βιετναμέζος, Ινδός, Κινέζος. Θα έχει την πλάκα του γιατί θα παραγγείλω μόνο ούζο, να δω πως θα την βγάλουν πέρα.
PS:επειδή είμαι άσχετος με το facebook, υπάρχει κανένα alarm note, που σε προειδοποιεί ποιοι από τους φίλους σου εκεί έχει γενέθλια?
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2008
Σάββατο, πρωί ξύπνημα με από ένα λίγο τρελό Παρασκευο-βράδο, γνώρισα την Irene, ένα όμορφο κορίτσι από τη Νάπολη, που παραδόξως ήξερε και αρκετά καλά Αγγλικά. Μιλώντας μαζί της πλέον έχω να δηλώσω ένα εξακριβομένο και τεσταρισμένο πράγμα. Δεν υπάρχουνε σχεδόν καθόλου διαφορές μεταξύ των ελληνίδων και των Ιταλίδων, τουλάχιστον αυτών που προέρχονται από την νότια Ιταλία.
Έχοντας φτίαξει πλέον το καφέ μου, στο mocca machine,o espresso είναι χίλιες φορές καλύτερος από οτι αυτός της μηχανής, κανω την εβδομαδιαία μου βόλτα στο κόσμο!!!
...ας είναι καλά το EarthTV
Έχοντας φτίαξει πλέον το καφέ μου, στο mocca machine,o espresso είναι χίλιες φορές καλύτερος από οτι αυτός της μηχανής, κανω την εβδομαδιαία μου βόλτα στο κόσμο!!!
...ας είναι καλά το EarthTV
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2008
Χθές είδα μια απίστευτη καλή ταινία, τη Gomorra, την είδα με το συνάδερφο μου και φίλο μου Ιταλό που είναι από την Νάπολη. Η ταινία είναι τρομακτικά ρεαλιστική. Μάλιστα ο φίλος μου άρχισε να μου λέει κα ιάλλα περιστατικά που έχει συναντήσει στην πόλη του.
Το καταπληκτικό είναι, οτι δείχνει την μίζερη και επικίνδυνη ζωή που ζούνε αυτοί οι άνθρωποι, καμία σχέση με τους κυριλλέ αμερικάνους συναδέρφους τους!!!
Πάντως η ταινία φανερώνει οτι στις περιοχές που αναπτύσσεται η οργάνωση αυτή, είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγεις, όποιος δεί την ταινία θα καταλάβει τι εννοώ.
Το καταπληκτικό είναι, οτι δείχνει την μίζερη και επικίνδυνη ζωή που ζούνε αυτοί οι άνθρωποι, καμία σχέση με τους κυριλλέ αμερικάνους συναδέρφους τους!!!
Πάντως η ταινία φανερώνει οτι στις περιοχές που αναπτύσσεται η οργάνωση αυτή, είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγεις, όποιος δεί την ταινία θα καταλάβει τι εννοώ.
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008
Όλη τη προηγούμενη βδομάδα, έβρεχε και είχε κρύο. Σήμερα έβγαλε πάλι ήλιο και έχει καλό καιρό. Μάλλον θα πάμε σε κανά βουνό για λίγο ορειβασία. Ίσως στη Σλοβενία.
Τη Παρασκευή ήτανε το Halloween, τα μικρά κουστουμαρισμένα να μοιάζουνε σαν τους νεκρούς και να γυρνάνε από μέρος σε μέρος για να τρομάξουνε το κόσμο! αρκετά αστείο.
Παρασκευή βράδυ βόλτα στο Τραβίσιο στην Ιταλία για πίτσα. Δοκίμασα μια νέα πίτσα, με λουκάνικο και ρόκα...απίστευτη δεν το περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ!
Το Σάββατο εδώ είχαμε την καθολική γιορτή, All Saints, πολύ σημαντική γιορτή, δεν κουνιότανε ουτε φύλλο. Οπότε φαντάζεται κανείς το πανικό στα σουπερ-μάρκετ τη Παρασκευή βράδυ...κάτι από χαμό Ελλάδος στο ποιο ήσυχο και οργανωμένο!!
Χθές ήρθανε και οι γονείς ένος φίλου Ιταλού από τη Νάπολι. μητέρα του, κλασσική μάνα με τα όλα της, μας ρωτάει τι είδους σάλτσα για μακαρόνια να μας φτίαξει και εγώ με το ποιο ηλίθιο και χαζό ύφος, της λέω, Io volere putanesca (τα ιταλικά με μάραναν, τρομάρα μου). Φυσικά η κακομοίρα η κυρία, άρχισε να αλλάζει χρώματα και να λέει κάτι με τον άντρα της! Μερικές φορές είναι καλύτερα να μην ανοίγω το στόμα μου...είναι επικίνδυνο.
Τη Παρασκευή ήτανε το Halloween, τα μικρά κουστουμαρισμένα να μοιάζουνε σαν τους νεκρούς και να γυρνάνε από μέρος σε μέρος για να τρομάξουνε το κόσμο! αρκετά αστείο.
Παρασκευή βράδυ βόλτα στο Τραβίσιο στην Ιταλία για πίτσα. Δοκίμασα μια νέα πίτσα, με λουκάνικο και ρόκα...απίστευτη δεν το περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ!
Το Σάββατο εδώ είχαμε την καθολική γιορτή, All Saints, πολύ σημαντική γιορτή, δεν κουνιότανε ουτε φύλλο. Οπότε φαντάζεται κανείς το πανικό στα σουπερ-μάρκετ τη Παρασκευή βράδυ...κάτι από χαμό Ελλάδος στο ποιο ήσυχο και οργανωμένο!!
Χθές ήρθανε και οι γονείς ένος φίλου Ιταλού από τη Νάπολι. μητέρα του, κλασσική μάνα με τα όλα της, μας ρωτάει τι είδους σάλτσα για μακαρόνια να μας φτίαξει και εγώ με το ποιο ηλίθιο και χαζό ύφος, της λέω, Io volere putanesca (τα ιταλικά με μάραναν, τρομάρα μου). Φυσικά η κακομοίρα η κυρία, άρχισε να αλλάζει χρώματα και να λέει κάτι με τον άντρα της! Μερικές φορές είναι καλύτερα να μην ανοίγω το στόμα μου...είναι επικίνδυνο.
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2008
Ψιλοχάθηκα το τελευταίο καιρό, μέχρι και η μάνα μου άρχισε να παραπονιέται οτι δεν τους τηλεφωνώ...
Πολύ δουλεία έχει πέσει το τελευταίο καιρό! Πολλά deadlines και πολλά Kick offs, πρέπει (κατά δήλωση των manager) να δουλεύω 70% του χρόνου μου σε ένα project και το υπόλοιπο 30% σε άλλο. Το οτι είμαι ένας απλός και συνηθισμένος (μέχρι αηδίας!) άνθρωπος που έχει να ασχοληθεί με 2 τελείως διαφορετικά θέματα στη δουλεία, κανέναν δεν ενδιαφέρει... το μόνο που ενδιαφέρει είναι τα famous, deliviries.
Anyway, σήμερα έχει τα εγκαίνια του το νέο φαμους και ιντερνατιοναλ κλαμπ της μικρής μου πόλης, το V-club.
Το οτι θα πάνε όλοι μα όλοι, από την δουλεία κανένας δεν θα ληψει, τώρα είναι καλό ή κακό?
Πουφ κοινώς κουραστικά θα είναι as usual, αν και νομίζω οτι στισ 1 το βράδυ που θα πάω θα έχει κλείσει, περιμένω να γίνει καυγάς μεταξύ μεθυσμένων και να έρθει η αστυνομία κλπ κλπ. Εδώ είναι σαν έθιμο αυτό.
Cya, today I am going for clubing!!!
Πολύ δουλεία έχει πέσει το τελευταίο καιρό! Πολλά deadlines και πολλά Kick offs, πρέπει (κατά δήλωση των manager) να δουλεύω 70% του χρόνου μου σε ένα project και το υπόλοιπο 30% σε άλλο. Το οτι είμαι ένας απλός και συνηθισμένος (μέχρι αηδίας!) άνθρωπος που έχει να ασχοληθεί με 2 τελείως διαφορετικά θέματα στη δουλεία, κανέναν δεν ενδιαφέρει... το μόνο που ενδιαφέρει είναι τα famous, deliviries.
Anyway, σήμερα έχει τα εγκαίνια του το νέο φαμους και ιντερνατιοναλ κλαμπ της μικρής μου πόλης, το V-club.
Το οτι θα πάνε όλοι μα όλοι, από την δουλεία κανένας δεν θα ληψει, τώρα είναι καλό ή κακό?
Πουφ κοινώς κουραστικά θα είναι as usual, αν και νομίζω οτι στισ 1 το βράδυ που θα πάω θα έχει κλείσει, περιμένω να γίνει καυγάς μεταξύ μεθυσμένων και να έρθει η αστυνομία κλπ κλπ. Εδώ είναι σαν έθιμο αυτό.
Cya, today I am going for clubing!!!
Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2008
Οι μέρες είναι παραδόξως πολύ ζεστές. Βγαίνουμε έξω σαν τα σαλικάρια για να πάρουμε λίγο ήλιο. Είναι επίσης ευχάριστο να βλέπεις πόσο επηρεάζεται η ψυχολογία των ανθρώπων με το καιρό. Ολοι είναι χαρούμενοι και ευγενικοί ξεχνώντας προβλήματα και έννοιες.
Χθές το βράδυ πήγαμε στο Κλαγκενφουρτ. Η πόλη και πρωτεύουσα της Κορινθίας είναι χτισμένη στις όχθες μιας λίμνης της WortheSee και απέχει 30 λεπτά περίπου, με οδήγηση Ευρώπης (!!!) από τη πόλη μου. Είναι δε σχετικά για τα δεδομένα, μεγάλη πόλη με περίπου 120000 κατοίκους, πανεπιστήμιο και πολλά εμπορικά κέντρα.
Πήγαμε σε ένα Irish bar, με τον Ινδό φίλο μας και κάτοικο 6 χρονών στην Αγγλία να μας τα έχει πήξει να πάμε εκεί! Σύμφωνα με τα λεγόμενα του η Irish pub είναι αρκετά καλή και μοίαζει με τις αγγλικές.
Δοκίμασα για πρώτη φορά Guiness, γενικά δεν τρελαίνομαι για μπύρα, αλλά για μένα αυτό το μαύρο-νεροζούμι είναι πολύ μα πάρα πολύ αηδία!!! Μέσα σε 2 ώρες κατάφερα να πιω το μισό ποτήρι ενώ ο Ινδός ήπιε 2! μαλιστα θέλει να ξαναπάμε ...α να μην το ξεχάσω δουλεύει και ένας Ιρλανδός εκεί.
Χθές η συζήτηση επιγκεντρώθηκε εκτός από τη γκρίνια μου για το μαύρο-νεροζουμι, στις γυναίκες (χαχα, τι πρωτότυπο). Ενας φίλος αγορασε ένα αμερικάνικο βιβλίο best-seller με τίτλο, The Game. Το βιβλίο είναι μια αυτοβιογραφία (?) ενός αερικάνου που γίνεται μεγάλο καμάκι και καλύπτει στο βιβλίο τις μεθόδους του. Και εκ θαύματος, θέλουνε να εφαρμόσουνε τους ίδιους τρόπους προσέγγισης. Φυσικά είχαμε μια μεγάλη μάχη, εγώ είμαι της λογικής have a strategy and be spontaneous ενώ ο ιταλός φίλος έλεγε οτι πρέπει να εχείς πάντα στρατηγική... πχ από το βιβλίο υπάρχει μια μέθοδος με τις 5 ερωτήσεις. What the fuck φαντάζεσαι να χορεύεις με ενα μωρό δίπλα σου και να το ρωτήσεις πόσες είναι οι ωκεανοί επειδή το λέει το βιβλίο?
ΥΓ. By the way, πόσοι και ποίοι είναι οι ωκεανοί? :)
Χθές το βράδυ πήγαμε στο Κλαγκενφουρτ. Η πόλη και πρωτεύουσα της Κορινθίας είναι χτισμένη στις όχθες μιας λίμνης της WortheSee και απέχει 30 λεπτά περίπου, με οδήγηση Ευρώπης (!!!) από τη πόλη μου. Είναι δε σχετικά για τα δεδομένα, μεγάλη πόλη με περίπου 120000 κατοίκους, πανεπιστήμιο και πολλά εμπορικά κέντρα.
Πήγαμε σε ένα Irish bar, με τον Ινδό φίλο μας και κάτοικο 6 χρονών στην Αγγλία να μας τα έχει πήξει να πάμε εκεί! Σύμφωνα με τα λεγόμενα του η Irish pub είναι αρκετά καλή και μοίαζει με τις αγγλικές.
Δοκίμασα για πρώτη φορά Guiness, γενικά δεν τρελαίνομαι για μπύρα, αλλά για μένα αυτό το μαύρο-νεροζούμι είναι πολύ μα πάρα πολύ αηδία!!! Μέσα σε 2 ώρες κατάφερα να πιω το μισό ποτήρι ενώ ο Ινδός ήπιε 2! μαλιστα θέλει να ξαναπάμε ...α να μην το ξεχάσω δουλεύει και ένας Ιρλανδός εκεί.
Χθές η συζήτηση επιγκεντρώθηκε εκτός από τη γκρίνια μου για το μαύρο-νεροζουμι, στις γυναίκες (χαχα, τι πρωτότυπο). Ενας φίλος αγορασε ένα αμερικάνικο βιβλίο best-seller με τίτλο, The Game. Το βιβλίο είναι μια αυτοβιογραφία (?) ενός αερικάνου που γίνεται μεγάλο καμάκι και καλύπτει στο βιβλίο τις μεθόδους του. Και εκ θαύματος, θέλουνε να εφαρμόσουνε τους ίδιους τρόπους προσέγγισης. Φυσικά είχαμε μια μεγάλη μάχη, εγώ είμαι της λογικής have a strategy and be spontaneous ενώ ο ιταλός φίλος έλεγε οτι πρέπει να εχείς πάντα στρατηγική... πχ από το βιβλίο υπάρχει μια μέθοδος με τις 5 ερωτήσεις. What the fuck φαντάζεσαι να χορεύεις με ενα μωρό δίπλα σου και να το ρωτήσεις πόσες είναι οι ωκεανοί επειδή το λέει το βιβλίο?
ΥΓ. By the way, πόσοι και ποίοι είναι οι ωκεανοί? :)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

