Κανονικα σημερα τετοια ωρα θα επρεπε να ειχα τελειωσει το οικογενειακο και μετα θα βγαιναμε με τα φιλαρακια για downtown athens night. Κανονικα, γιατι ελεω καιρου, το αεροπλανο δεν μπορουσε να πεταξει απο Κλαγκενφουρτ για Μοναχο, απο οπου θα επερνα το απογευματινο αεροπλανο για Αθηνα. Ετσι στην κυριολεξια ξεμεινα παλι στο σπιτι μου, μονος μου καθως ολοι οι γνωστοι και συναδερφοι μου εχουνε ηδη φυγει.

Το ερωτημα ειναι πως γιορταζει κανεις τετοιες μερες μονος του με το καιρο εξω να ειναι βαρια ομιχλωδες? Πρωτη φορα μου συμβαινει, και νιωθω πολυ περιεργα. Στην αρχη οταν μου ειπανε στο αεροδρομιο οτι δεν μπορω να πεταξω, ειχα νευριασει παρα πολυ, τωρα εχοντας ηρεμησει απλα ευχομαι αυριο να πεταξω ή τουλαχιστον να βρω μια αλλη λυση για το πως να φτασω Αθηνα!

Προς το παρον, η βραδια περναει με καυτο τσαι με μελι και πολλες ταινιες, μα παρα πολλες ταινιες, απο παλιο κλασσικο ελληνικο σινεμα μεχρι την σειρα Bored to Death.

Αλλωστε στην τελικη ολα ειναι στο μυαλο μας,

Χρονια Πολλα, Ευτυχισμενα Χριστουγεννα και Χαρουμενο Νεο Ετος.